“Er wordt aan alle kanten geclusterd”

IMG_4061

Onderstaand gesprek ving ik op in de trein. Twee collega’s – een verzorgde vrouw in de dertig en een man in jasje van begin veertig – beklaagden zich over ‘het beleid’ binnen hun bedrijf.

De vrouw: “Wij zijn toen, in dat voorstadium al niet aangehaakt. Daar heb ik destijds al mijn zorgen over geuit.” “Ja, het is nu namelijk wel echt tijd om te gaan zitten van ‘wat wil je'”, viel de man haar bij. “We moeten echt een gevoel helder gaan krijgen en een stukje voor de toekomst op elkaar afstemmen.” “Precies”, vond de vrouw ook. “”We moeten die synergie vinden, weet je wel.” Het was even stil voor ze bozig concludeerde: “Ze kunnen ons niet langer aan het lijntje houden, en maar hun eigen ding doen. Er wordt aan alle kanten geclusterd, dat is het punt.” “Niemand heeft zijn targets nu”. vervolgde ze. “En dat heb ik dus bij hen teruggelegd.” De man begreep het volkomen: “Ze moeten de mensen nu weer op hun plekken zetten, zodat de roadmap weer klopt.

Een mooi voorbeeld. De twee begrijpen elkaar volledig. Maar voor de rest van de wereld is dit nonsens. Wat zou er gebeuren als je deze twee laat bloggen, of webteksten laat schrijven? Als je de rest van de wereld wilt bereiken, vraag dan liever een goede journalist!